domingo, 2 de julio de 2017

Parabéns merecidos

     No Faro de Vigo de hoxe vén esta carta de Manuel Conde (Casa Paco) na que resalta o ascenso da súa veciña Elena á Primeira División feminina. Preciosa homenaxe por certo. E merecida, abofé.
     Prégolle a Manolo que me deixe engadir dúas cousas: unha, a Zulema González (de Ourense) que tamén o fixo; e dúas, que ambas arbitrarán tamén na Terceira División masculina (outro ascenso este ano para Elena Casal como mellor árbitra de Preferente, Zulema xa estaba).
     Parabéns os tres!

lunes, 12 de junio de 2017

Paternidade 2.0(17)

     "¡Cómo cambian los tiempos, Venancio! ¿Qué te parece?" di a vella canción, guaracha creo, e non lle falta razón.
     "Lembro", porque mo contaron, as que pasou meu pai antes e despois de nacer eu e tamén como o pasou ese mesmo día e o que fixo. 
     Hoxe xa non, supoño que chamas (non sei se se pode facer por internet) e reservas un, dous ou os que queiras e poidas mercar. Cando o pedido está feito e xa saiu do forn... utero mandas a buscalo, non teñen reparto a domicilio. Iso non.
    Agora só che falta ter alguén (non teñan medo, xa o terá) que cho coide. E xa está. Paternidade 2.0.
     O que sí podía é chamarlle a un deles José (coma Mourinho, coma Saramago...), así terá algo que celebrar o rapaz.
  Comecei por unha canción e remato por un refrán, unha frase feita da nosa sabedoría popular. É meu desexo que os nenos, que tódolos seus fillos (inda de encarga) saian listos. Coma o pai. Seguro que si.
#NonSomosVasillas

viernes, 19 de mayo de 2017

Sorte para todos!

     Xa queda pouco, non teman, só tres días.
     A partir do luns os condutores de Vitrasa "extremarán o coidado" ó circular. Que facían antes? A que estabamos expostos?
     Pídennos, iso si, desculpas polas molestias que todo isto vai causar. Non, home, non, será polo de antes se é que algo ocurriu cando non había tanta precaución. Digo eu.
     Esta máxima cautela, din eles, ven logo dunhas ameazas de sanción e presións en canto ó seu traballo e horarios. Oxalá non lles pase nada. A nós tampouco.

sábado, 29 de abril de 2017

Non leven os animais ó fútbol

     Cando lin esta nova no Faro de Vigo, ó rematala pensei: "Catro anos, poucos me parecen". Foi o único que acertei a pensar, xente así non pode andar por este mundo que tratamos de compartir entre todos e moito menos no eido do deporte. Se e que isto pódese dicir ou delimita algo, só é unha parte máis da vida.
     Pero ó acabar o xornal algo debín arrefriar xa porque se cadra é excesivo o castigo. Non é compaixón ningunha, non a merece, pero se quere seguir indo ó fútbol pode. Por que non? Se cadra con bozo e cadea...

viernes, 30 de diciembre de 2016

Mellor, máis, peor, maior...

     Pois debe ser certo iso de que non hai ... cego que o que non quere ver. Douto é o refraneiro do saber popular e complete vostede como queira, pistas ten.
     Ó Wolkswagen da dereita vino aparcar con estes olliños que agora miran para o ordenador. É un problema grave o do aparcamento en Vigo, a falla de sitios digo.

viernes, 23 de diciembre de 2016

A perspectiva dun ollar.






 Unha vida
tres actos





Pero se cadra,
a nenez non é máis
que unha cuestión 
de ollada.

sábado, 17 de diciembre de 2016

A copia do Mago






Pasear por Vigo e/é soñar,
imaxinar que ó teu lado
hai un homem duplicado.











domingo, 23 de octubre de 2016

O meu derbi

Inda que anunciaban unha versión "épica" do noso himno, creo que debemos convir todos en que a actuación de Andrea Pousa foi brillante. Vaian por diante as miñas felicitacións para a artista, emocionoume.

Que facía Feijoo no palco nun derbi galego? Gustaríalle a canción anterior? Preguntaría de que cantante é? Se cadra quería mercarlle o cd para a muller que lle dará un fillo, "nacerá el primer hijo del 'soltero de oro' de la política española".

A presenza dos laterais en ataque é vital no fútbol de hoxe, aí están o primeiro e o terceiro gol do Celta. O que non queira ver iso que tape os ollos, ficará nos fabulosos oitenta para sempre. A diferenza no resultado veu dada pola calidade individual en todas as liñas, pola pegada.

Lamentables os comentarios de Bein Sports, penosos. Baixo un cheiriño deportivista que só agardaba o empate e as ocasións coruñesas foron camiñando cara un "resultado abultado", "no hay tanta diferencia...", etc e etc unha e outra vez. Que querían para falar dunha superioridade céltica no marcador? Cantos? Trinta? "A pesar del 30-0 en el descanso, no vayan a creer ustedes que..."

Balaídos está quedando moi ben, precioso. Agora só falla que sexa e quede galego no futuro. Iso de ir a "Lío Alto" ou "Lío Bajo" non o vexo, non.

martes, 4 de octubre de 2016

sábado, 24 de septiembre de 2016

Discordancias

     Lémbrome dun home que coñecín hai máis de vintecinco anos. Chamábase Rafael, creo, e tiña unha mancha oscura na pel desas que percorren dende a fronte ata o pómulo ocupando todo o ollo. Chamabámoslle o Pirata. Eramos novos.

   















     Na Feira de Abril de 1989 Rafael, así estaría, quedou con outro/s amigo/s para se veren ó día seguinte xusto na Portada do recinto onda o terceiro arco. Tiña dous. Así estarían, repito.

 

     E lémbrome hoxe tras ver este fermosísimo cadro na pinacoteca Fernández del Riego no Casco Vello Alto, en Vigo. Por se non o coñecían, non me custa nada dicirlles que é de Carl Fröschl, o título encántame, que imaxinación! e está datado no... si, no... no...