lunes, 1 de octubre de 2018

Discordancias

Xénero.
   Comeza forte outubro o Faro de Vigo. Por dúas veces fala de "el anpa" dun colexio de Bembrive. Teñen pinta de seren bravos por esas terras.
     Señores do Faro, (voulles falar español para que me entendan), el hampa se escribe siempre con h y con m, siempre.
     Outra cousa distinta a engadir é que anpa non existe no noso dicionario e se falamos (ou escribimos) en español, que significa o n?
     Quen sae nas fotos? Por certo, gustoume o trato: vén en autoridades que, segundo se le no medio das imaxes, non son persoas.

 
 Número.
     Aledámonos por Valverde que acaba de acadar "su 122 victorias".
     Parabéns!
    Para Alejandro! digo, non por R. Orosa; horrorosa a súa escrita.





     Isto acontece porque na redacción do xornal quizais non teñan reloxos de posición (señores periodistas: chámanse GPS. Perdón polo de periodistas) como si teñen no pavillón de Lugo.
      Inda que non funcionen.


sábado, 25 de agosto de 2018

Raio de lúa







Rúa acesa
de luzada da noite
só para eles.


Ghaiku

viernes, 15 de junio de 2018

Escada ó ceo

         Ás veces, cando o meu amigo Brotini te atopa pola rúa cóntache aquilo de:
     - Chimpanacona tiña un riló
        pero non o podía poñere.
     - Por qué?
     - Porque era de parede.

     Igual de inocentes que cando lle facemos esa pregunta, tamén podemos crer que se tódalas cancións viñesen de lendas, os vellos contaríannos unha que di (se cadra é certo, eu non digo nada) que detrás de cada parede, ó final da esqueira, hai un ceo. Pero non podemos velo.

     Porque hai unha parede.
    

sábado, 2 de junio de 2018

Pucho de sol






El encolleuse
viu o ceo nos seus ollos
ficou calado.








 
Fronte ó banco
escoitaba un home
pétreos contos.


Ghaikus

jueves, 17 de mayo de 2018

Póvoa de Varzim. Librerías.

     



     Sempre é un pracer pasar uns días en Póvoa, vila que me gusta e moito. Ten tanto que ver, comer, ulir, pasear, beber... Dende a súa praza de abastos ata a beiramar e a praia, todo; pasando, por suposto, polo máis que recomendado Theatro, restaurante, viñoteca, librería, galería e lugar de exposicións, conferencias, presentacións... o que cadre cae ben neste sitio.
     Non foi aí onde atopei isto.
     















 O amor, o amor, l'amour...
Xa o di meu amigo Q: Quen quere mulleres!

miércoles, 25 de abril de 2018

domingo, 4 de febrero de 2018

Turismo en San Brais

Con iso xa queda todo dito, o que pode dar de si! Era o viño... (canten, canten)
Moito agradecemos a xente que vén de fóra a nos ensinar, sobre todo se son cousas de aquí.
"El tiempo es muy gallego". Coñezo xente que con moito menos fixo dúas teses e un máster. Pero non abonda con iso, imos un paso máis aló e "el tiempo es muy gallego pero es invierno". Iso xa é outra cousa, outro nivel ó que eu non chego. Non podo.
"Si fuese verano sería otra cosa" ¡Ahí estás tú! Aí quería eu verte! Ole! Ole y ole. 
Outro pasiño: "pero se permite". Gracias, moitas gracias pola vosa benevolencia e magnanimidade. E polo ensino! Gracias.
Benvidos sexan.

sábado, 13 de enero de 2018

Solidariedade

  

      Pobre de quen teña que ir traballar tódolos días. Ademais do que se está a cobrar nestes tempos pode collerche a neve no camiño e... e seguro que che descontan o día.
     E os que teñen a familia afastada de si? Pode que che apeteza velos unha vez ó ano nestas datas. Colles o coche e... Tolo de ti! Estache ben!
     Co ben que se está na casiña ó quente (este seguro que pode) sentado no sofá escribíndolle cartas ós xornais... Botarse a estrada... a quen se lle ocorre! Louco!
     Quen asistirá (en calqueira circunstancia adversa da vida) ó señor Gefaell co grao de solidariedade que el amosa? El nunca chama a ninguén?
     Non poño aquí o meu número.

jueves, 21 de diciembre de 2017

As dúas mortes de Luis Míguez

     Onte confirmouse a segunda delas.
     O domingo 5 de novembro Luisito presentaba a dimisión como entrenador do Pontevedra. Non foi aceptada, el recuou e recibiu o apoio da súa afección. Quedou mal buscando agarimo e aplausos coma un neno pequeno e quedou mal porque quixo. Un home ten unha palabra. Ou non ten. Pero entre o honor e o diñeiro, o segundo é o primeiro. Era unha versión cristiana do "non me queren" pero sen Real Madrid. 
     E volveu quedar mal, porque quixo!, estes días. De que serve lamer a man que che da de comer cando a cabeza presta a caer é a túa? Algo xa sabía o cabaleiro cando brandiu a espada en defensa da súa amada Lupe chegando a ofender ("puñeteros desgraciados", "sinvergüenza"...) ós aficionados que fai 40 días o aclamaron mentres el paseaba diante deles recollendo a ovación. Algo xa sabía, repito, e con aquela espada desenvaiñada buscaba algo parecido a anterior vez pero dun xeito máis... máis....
 dramático. E con máis motivo. Entre os cartos... Onte foi cesado.
     Pola banda da directiva custa crer que non aproveitaran a oportunidade cando tiñan diante unha magnifica ponte de prata para alguén que fuxía (teatro do malo aparte). Máis, vendo o que logo pasou. Só se me ocorren dúas posibilidades: ou non tiñan preparado ningún adestrador ou o Pontevedra CF ten moitos cartos e sabe como gastalos.

domingo, 17 de diciembre de 2017

Medo

 

     E se hai sopa? Igual sae nela.

     Hoxe co café lin o Atlántico e atopei esta información sobre un xantar dos maiores de Valadares. Aí estaba.





     
     Coido que no mesmo apartado de "vida. Suplemento de sociedad" (saquei foto, non as atopei en internet) falaban doutro xantar, este de viúvas demócratas. (Son "demócratas"). Seica hai das outras pero estas identifícanse como tales. Non vaia ser.
     Nas dúas xuntas da esquerda, as máis pequenas... que lles digo eu?
     Non sei eu se será demócrata ou non, se cadra si, por iso está na enchedela. Agora, o de viúva, o de viúva... dame no corpo que non é.
     Na de abaixo á esquerda hai unha, perdón, un. Outro. O caso é aparecer. Hoxe aquí, mañá alá...
     Déixoos. Estanme chamando, xa está a comida na mesa. Quen estará?
     Teño medo.